بیستم ماه صفر در تاریخ، به عنوان اربعین حسینی مشهور شده است. در برخی از روایات به بزرگداشت این روز اشاره شده است. در حدیثی از امام حسن عسکری زیارت اربعین به عنوان یکی از نشانههای مؤمن شمرده شده است.[۱] «اربعین» در منابع، بیشتر به دو رویداد اشاره دارد:۱- روز مراجعت اسرای کربلا از شام به مدینه؛۲- روزی که جابر بن عبدالله انصاری به زیارت قبر امام حسین(ع) مشرف شد.اما در اینکه در این روز اسرای کربلا به کربلا رسیده باشند، تردیدی جدی وجود دارد.شیخ مفید در «مسار الشیعه» آورده است:«روز اربعین، روزی است که اهل بیت امام حسین(ع)، از شام به سوی مدینه مراجعت کردند و نیز روزی است که جابر بن عبدالله برای زیارت امام حسین(ع) وارد کربلا شد».[۲]شیخ طوسی در «مصباح المتهجّد»[۳]و ابن اعثم در الفتوح[۴] نیز همین مطلب را ذکر کردهاند. میرزا حسین نوری مینویسد:«از عبارت شیخ مفید و شیخ طوسی استفاده میشود که روز اربعین روزی است که اسرار از شام به مقصد مدینه خارج شدند. نه آنکه در آن روز به مدینه رسیدند.[۵] »در این میان سید بن طاوس در «لهوف»، اربعین را روز بازگشت اسرا از شام به کربلا ذکر کرده است. ایشان مینویسد:«و

حضرت رسول اکرم(ص) فرمود: جبرئیل به من خبر داد که: « …انها لمن بطحاء الجنة». زمین کربلا بخشی از زمین گسترده و پهناور بهشت است.امام سجاد(ع) فرمود: « (هنگامی برپا شدن قیامت) هنگامی که خداوند زمین را به شدت تکان داده و از جای خود به حرکت در آورد، زمین کربلا به همان حالی که هست با تربت نورانی و صاف و خالصش بالا برده شده و در بهترین باغهای بهشتی قرار داده می شود. برترین منزلهای بهشتی آنجاست، و در آن جای نمی گیرد مگر انبیاء و رسولان(ع) ( شاید هم فرمود: انبیای اولوالعزم(ع)، تردید از راوی است.) همچنان که بعضی از ستارگان در میان بقیه با درخشندگی خاصی نور افشانی می کنند، کربلا نیز در بین باغهای بهشتی می درخشد، به نحوی که نورش چشم تمامی اهل بهشت را می پوشاند و ندا در می دهد که : من زمین مقدس، پاک و مبارک خداوندم و حضرت سیدالشهداء (ع) را در بردارم که سرور جوانان بهشت است.»امام صادق(ع) فرمود: « از روزی که امام حسین(ع) در کربلا دفن شد، محل فبر آن حضرت یکی از روضه های بهشتی است.» و فرمود: « محل دفن امام حسین(ع) یکی از باغهای بهشت است.» و نیز فرمایش ایشان است: « بیست ذراع در بیست ذراع از اطراف قبر امام

در متون و منابع روایی امام رضا (ع) در حدیثی زیبا نشانههای عاقل بودن یک فرد مسلمان را این چنین بر میشمرند:«لَا یَتِمُّ عَقْلُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ حَتَّى تَکُونَ فِیهِ عَشْرُ خِصَالٍ الْخَیْرُ مِنْهُ مَأْمُولٌ وَ الشَّرُّ مِنْهُ مَأْمُونٌ یَسْتَکْثِرُ قَلِیلَ الْخَیْرِ مِنْ غَیْرِهِ وَ یَسْتَقِلُّ کَثِیرَ الْخَیْرِ مِنْ نَفْسِهِ- لَا یَسْأَمُ مِنْ طَلَبِ الْحَوَائِجِ إِلَیْهِ وَ لَا یَمَلُّ مِنْ طَلَبِ الْعِلْمِ طُولَ دَهْرِهِ الْفَقْرُ فِی اللَّهِ أَحَبُّ إِلَیْهِ مِنَ الْغِنَى وَ الذُّلُّ فِی اللَّهِ أَحَبُّ إِلَیْهِ مِنَ الْعِزِّ فِی عَدُوِّهِ وَ الْخُمُولُ أَشْهَى إِلَیْهِ مِنَ الشُّهْرَةِ ثُمَّ قَالَ (ع) الْعَاشِرَةُ وَ مَا الْعَاشِرَةُ قِیلَ لَهُ مَا هِیَ قَالَ لَا یَرَى أَحَداً إِلَّا قَالَ هُوَ خَیْرٌ مِنِّی وَ أَتْقَى ؛ عقلِ مسلمان تمام نیست مگر اینکه در او ده خصلت نیکو باشد. از آن جمله اینکه: ۱- از او امید خیر باشد. ۲- از بدی او در امان باشند. ۳- خوبی کم دیگران را زیاد به حساب بیاورد. ۴- و خوبی های زیاد خود را کم به حساب آورد. ۵- از در خواست و طلب دیگران خسته نشود. ۶- از طلب علم

سیاست اساسی آمریکا هضم قدرتها و سیاستهای دنیا در معدهی سیاستهای آمریکایی است، این مخصوص [ما نیست]. حالا ما از جهت دشمنی یک خصوصیّتی داریم که با ما یک دشمنی خاصّی وجود دارد امّا حتّی نسبت به کشورهای دیگر هم همینجور است. در زمینهی سیاسی اینجوری است، در زمینهی اقتصادی اینجوری است، در زمینهی فرهنگی [هم] اینجوری است. [الان] کمپانیهای فیلمساز اروپایی دادشان بلند است از تسلّط هالیوود.(۱۳۹۵/۰۳/۲۵)شاید باورش دشوار باشد اما واقعیت این است که اولین تهاجم فرهنگی هالیوود، به خود آمریکا بود. پس از هجوم پیوریتنها در قرن هفدهم که برای تدارک سرزمین موعود، کوچاندن قوم یهود به آمریکا و برپایی جنگ آخرالزمان به قاره نو رفتند و خاک آن را مورد تاخت و تاز خود قرار دادند و بومیانش را قتل عام کردند، این اشراف یهود بودند که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم راهی آمریکا شدند. همانها که مراکز اقتصادی و بانکها و نهادهای رسانهای و از جمله هالیوود را در آمریکا به وجود آوردند. اگر در طول ۲ قرن این فرهنگ پیوریتانیسم بود که تفکر نژادپرستانه و سلطهطلبانهی صلیبی/صهیونی را بر آمریکا حاکم ساخت، ی

تهاجم هالیوودیبرای این کار فرمولی توسط مجموعه سازمانهای امنیتی و نظامی آمریکا در تعامل با هالیوود در دفترچهای به نام «جنگ صلیبی برای آزادی» تدوین شد. از اسنادی که در شصتمین سالگرد سازمان CIA افشاء شد، در یک گزارش فوق محرمانه از ستاد مشترک ارتش آمریکا، «جنگ صلیبی برای آزادی» چنین تعریف شده بود: «جنگ صلیبی برای آزادی برای این منظور طراحی شده بود تا اصولی که روش زندگی آمریکایی براساس آن در مقابل سیستم ضدآمریکایی قرار میگیرد را توضیح دهد و غربیها را برای فهم و درک مخاطرهای که دنیای آنان را تهدید میکند، بیدار نماید و انگیزه و محرکی برای مبارزه با این تهدید در آنها ایجاد نماید.»فرانسیس ساندرس، روزنامهنگار و پژوهشگر معروف آمریکایی در کتاب «جنگ سرد فرهنگی: سازمان سیا در عرصهی فرهنگ و هنر» دربارهی نشستهای فوق مینویسد: «کورنلیوس وندربیلت ویتنی (از کارشناسان ارشد سازمان CIA و از تهیهکنندگان مشهور) اظهار داشت برای آنچه که باید به عنوان یک سری فیلم آمریکایی با ایدهی جنگ صلیبی برای آزادی تهیه کنم، قصد دارم ویژگیهای آمریکا را به مردم نشان دهم تا مخاطبان ما در سراسر جهان تحت تأثیر این

رسول رحمت و مهربانی در جامعه ای ظهور کرد که آداب اجتماعی از جمله آراستگی و زیبایی، هم در ظاهر و هم در رفتار و کردار در پایین ترین حد آن بود. سیره و روش زندگی پیامبر خدا می تواند چیزهای زیادی به ما بیاموزد، این که چگونه می توانیم آداب اجتماعی را در ظاهر خود حفظ کنیم و همیشه مرتب و منظم بوده و در آراستگی زبانزد خاص و عام باشیم.نظافت و پاکیزگیهمه می دانند که شرط اول زیبایی، نظافت و پاکیزگیست، پیامبر اکرم(ص) می فرماید: النظافة من الایمان (بحارالانوار، ج21، ص257، باب 30؛ طب النبی، ص19)؛ پاکیزگی جزئی از ایمان است؛ در حدیثی از قول پیامبر اکرم(ص) در مورد شخصی آلوده چنین آمده است : ان الله تعالی یُبغِضُ الوَسِخَ و الشَعِثَ (کنزالعمال، ج 17، ص181)؛ خداوند متعال شخص آلوده و ژولیده را دشمن می دارد.پس اگر کسی خود را پیرو رسول خدا می داند و می خواهد به سبک ایشان زیبا باشد، باید در قدم اول نظافت را بیش از پیش رعایت کند. آن حضرت موهای سر خود را با برگ سدر می شست و روغن بنفشه می مالید. عادتش این بود كه به آینه نگاه می كرد و موی سرش را صاف می كرده و شانه می زد و گاه این كار را در برابر آب انجام می داد.